ديدنيهاي ايران
این نوشتار پارسی می باشد و واژه تازی در آن بسیار کم به چشم می خورد
ديدنيهاي ايران بخش نخست (ادامه دارد)
باغ ارم درشیراز
باغ ارم که باغ بسیار پرآوازه و زیبایی است در شهرشیراز ساخته شده و جاي آن نزدیک خاکریز رودخانه کوشک است که در گذشته درحاشیه شمال غرب شهربود اما هم اکنون دربخش شهرنشین بوده و هم اكنون باغ و عمارت ارم همچون بسیاری ازباغهای پرآوازه دیگرشیرازچندان قدیمی به نگر نمی رسند چراکه دارای زیربناهای قدیمی بسیارخوبی هستند.زیباییهای باغ شاه بسیار بی مانند است چنانکه فرصت شیرازی که چکامه سرای آن زمان بوده در چکامه اش باغ ارم را از براي داشتن گلهای زیبا ,هوای تازه و درختان سروکه به نامترین آنها درختی بنام سروناز می باشد ستوده است. پس از کودتای سال 1332 خورشیدی واسیر شدن برادران قشقایی که دارندگان باغ ارم بودند , دولت آنرا بازگيري (مصادره) کرد و به دانشگاه پهلوی که بعدها دانشگاه شیراز نام گرفت بخشید . در درازاي این زمان دیوارهای گلی پيشين را با نرده های آهنی جایگزین کردند. باغ ارم دربخش مياني شهرشیراز ودر کنار خیابان ارم ساخته شده است. این باغ را رییس ایل قشقایی بنام محمد علی خان قشقایی در قرن هجدهم ساخته و هفتاد و پنج سال پس از آن نصیرالملک آنرا خرید. این باغ با داشتن معماری زیبا, نگاره ها , کنده کاریها و کاشی کاریها دارای زیبایی و شكوه بي مانندي است.
غار علیصدر در همدان
غار علیصدر در همدان غار آبی علیصدر که در 120کیلو متری شمال غرب همدان در روستایی به همین نام هست و در روی دامنه کوه سوباشی مي باشد یکی از نغز ترین ديدگاه های بومی سرشتين در ایران بشمار می آید.به راستي این غار یک رشته بی پایان از غارهایی است که مملو از آب روشن بي رنگ است. غارآبی علیصدر در نیمه اول دهه 70 میلادی يافت شد و هم اكنون با شمار بي شماري از جهانگردان ایرانی و ديگر كشورها بازدید می شود. در برخي از بخشهای غار پهنا آن به بیشتر از
از نگاره هاي مانده از آن هنگامه به زنان بومي برميخوريم كه پوشش زيبايي دارند. پيراهن آنان ساده، بلند يا داراي راسته چين و آستين كوتاه است. در پايين دامن از زانو به پايين آبشاريهايي تا به مچ آويزان است.نگاره روي يك پياله گلي (در موزهء آرميتاژ) نشان ميدهد كه زنان پارسي از تنپوش مردان نيز به تن ميكردهاند. دوخت اين تنپوشها از دامن و بالاپوش چنان كه ميبينيم به گونه اي است كه شانه و آستين آن چون شنل است، با هر تني جور درميآيد و دامن هم چنانچه قد مرد و زني با هم يكسان باشد ميتواند هم قد درآيد و بنابراين زمينهاي به دست ميآيد اين آگاهي را مي رساند كه تن پوش زنان اين هنگامه شايد كه دگرگوني با تنپوش مردانشان نداشته و يا از تنپوش مردان با اندكي دگرگوني زنان نيز بهره ميگرفته اند ازتنديس هاي پيدا شده در کوه رنگان بهبهان يا نگاره هايي که در تخت جمشيد به گونه برجسته وجود دارد بيانگر آن است که زنان پارسي با تن پوش پوشيده پيراهني بلند با آستين کوتاه و دامني با ريشه هاي بلند در مهماني ها ديده مي شدند. در پيكره هاي برجسته آشوري که زنان هنگامه مادها و فرزندانشان نگاره شده اند زنان با تن پوش بلند و روپوشي کوتاهتر که با دامني نيمگرد و آستيني کوتاه بر روي آن پوشيده شده ديده مي شدند. اين روپوش گاهي چون شنل بي آستين نشان داده شده و موي سر آنان به سان زنان نگارينه شده در کوه رنگان در پشت سرشان آويخته.